woensdag 24 maart 2010

Fantastische popmuziekcanon van Ludwike

Check it out you all: een fantastische popmuziek canon van Ludwike. Je kunt hem ook inclusief filmpjes bekijken op: http://timerime.com/timeline/288724/




zondag 7 maart 2010

7 jarigen met blaasinstrumenten: back to my roots!

Dit weekend een enorm leuke uitvoering gehad met mijn groep 7 jarigen. De naam van de cursus was Muziek Maak je samen...fantastische foto, toch?? Ik heb al mijn didactische eilen moeten bijzetten om het voor elkaar te krijgen, maar zie..."the shining eyes!"



maandag 1 maart 2010

Over de PVV en cultuurbeleid

Dag allemaal,

Afgelopen weekend heeft de Volkskrant een ingezonden brief van mij gepubliceerd nav uitlatingen van dhr. Fritsma van de PVV over cultuur. Bijzonder interessant om de reacties op dat artikel te lezen op de volkskrant site. Maar voor diegene van jullie die niet tegen gescheld kunnen: hieronder mijn artikel!
=======================================================

PVV breekt Nederlands cultureel erfgoed af

Vol ongeloof en met een bezwaard hart zapte ik dinsdagavond weg van de olympische 10 kilometer schaatsen op Nederland 1. Met op mijn netvlies de totaal ontredderde blik van Sven en de starre ogen van coach Kemkers belandde ik bij Pauw en Witteman in een debat tussen Jeltje van Nieuwenhoven en de heer Fritsma van de PVV. Het leek te gaan over zwemmen, zwembaden en uiteraard islamisering. U zult mij vergeven dat ik op dat moment met mijn hoofd nog iets meer bij bevroren water zat. Tot het volgende onderwerp. De heer Fritsma had ik al eens eerder op de radio gehoord. Hij had het over die club toeteraars waar hij de subsidie op wilde korten. Het bleek te gaan over het wereldwijd vermaarde residentie orkest uit Den Haag. Daarover ging ook het volgende onderwerp in het debat. De heer Fritsma stelt dat cultuursubsidies overbodig zijn. Hij stelt dat de miljoenen die gaan naar cultuur en naar culturele instellingen als het residentie orkest, het concertgebouworkest maar ook naar amateurorkesten en educatieprojecten een verkwisting zijn van de belastingcenten. De heer Fritsma wil de in zijn ogen ridicule subsidies besteden aan veiligheid , ouderenzorg en lastenverlichting. De heer Fristma nuanceert nog wel. Het residentieorkest mag best blijven bestaan, maar dan zonder subsidie. En uiteraard werd de vergelijking met Amerika getrokken waar the LA Philharmonic zetelt in de Disneyzaal, een geheel door deze onderneming betaalde concertzaal.

Wie had kunnen denken dat mijn door Sven en Gerard bezwaarde hart zo snel alweer in vuur en vlam zou raken door een simpele verandering van tv net? De reacties van Jeltje van Nieuwenhuizen en de dhr. Veenhuijzen van het residentieorkest vond ik nogal timide. Alsof ook zij zich niet heel erg goed realiseerden waarom het belangrijk is dat een land als Nederland de beslissing neemt om vanuit de gezamenlijke gelden een rijk en florerend cultureel leven te subsidiëren.

Vanuit de ideologie van de PVV begrijp ik de heer Fritsma. De PVV is uit op het splitsen van de maatschappij in groepen. Verzuiling anno 2010. De bedoeling is om alle niet gewenste elementen uit onze samenleving te krijgen teneinde een nieuw Nederlands elan te verkrijgen. Een oranjegevoel pur sang, waar het Wilhelmus ’s ochtends uit de scholen klinkt en de nationale driekleur wappert. Spruitjesgeur en jus ruik je rond het avonduur, en op zondag horen we kerkklokken gaan. Langs het tuinpad van mijn vader en op elke straathoek staan politieagenten om de orde te handhaven met straffe hand. Bij de inburgering wordt je verplicht de gouden medaille winnaars van de olympische 10 kilometers van de afgelopen 5 olympische spelen op te dreunen inclusief de bijbehorende tijd. Je hoort erbij of niet. Een ieder die erbij hoort wordt beloond met lastenverlaging en zorg voor later. Een ieder die er niet bij hoort of behoefte heeft aan een eigen identiteit die afwijkt van het door de PVV geschetste beeld van ‘de Nederlander’ wordt opgesloten, of beter nog, het land uitgezet.

In deze ideologie past de kunst niet. Alhoewel het natuurlijk prima te beargumenteren valt dat het residentieorkest (105 jaar geleden opgericht) een uiting is van het Nederlands erfgoed en juist daarom door de PVV beschermd dient te worden.

Kunst verbindt. Kunst maakt verlangen naar iets beters los in mensen en verbindt hen op het meest basale niveau: het niveau van zijn. Door de kunst zien mensen elkaar. Kunsteducatie maakt dat verlangen los in mensen. Door kinderen en jong volwassenen tools te geven om hun binnenwereld op een creatieve manier zichtbaar te maken aan anderen geef je hen tools om te ‘zijn’ in een complexe wereld waarin de problemen niet eenduidig zijn en met een simpel antwoord op te lossen. Een wereld waarin kunst en kunsteducatie centraal staan is een wereld waarin je kiest voor de binnenkant van mensen en niet hun uiterlijke verschijning. Een wereld waarin je kiest voor de individuele mogelijkheden en visies in plaats van het collectieve populisme. De kunst laat ons een betere wereld zien en geeft ons handvatten om daaraan bij te dragen. Door de kunst bewust weg te bezuinigen ten gunste van veiligheid haal je de ziel uit het land en stort je Nederland terug in een tijd van kastelen, kruistochten en beschermheren.

We zijn al ver op weg op dit pad getuige de kennis van de heer Fritsma over muziek. Het residentieorkest noemt hij meermalen een toeterorkest. In de muzikale vorming van de heer Fritsma is duidelijk wat misgegaan. Het residentieorkest is een symfonieorkest wat betekent dat er weliswaar een deel blazers in dit orkest zitten, maar dat het merendeel van de musici strijkers zijn. Dit zijn geen rotjes maar mensen die op een viool of een cello spelen. Toeteraars is een enigszins denigrerende benaming voor musici op blaasinstrumenten. het geluid van deze instrumenten wordt gevormd door het blazen in of op het instrument. Maar niet alleen de heer Fritsma moet hier wellicht een kleine cursus volgen. Op alle niveaus in de samenleving wordt langzaamaan duidelijk dat de kunsteducatie heeft gefaald de afgelopen jaren. We zijn er niet in geslaagd om een groot draagvlak te creëren voor kunsteducatie. De PVV is niet de enige die zich afvraagt wat het nut is van kunsteducatie. Kunstonderwijs op de basisschool is in veel gevallen van een droef niveau, op de pabo wordt gemiddeld zo’n 20 uur muziekonderwijs (gedurende de hele studie) gegeven aan de aspirant docenten. Rekenen en taal verdringen de kunstvakken. De heer Fritsma en de PVV maken uiteraard dankbaar gebruik van deze tendensen in de maatschappij.

De heer Fritsma ageert tegen de subsidies die verstrekt worden. Hij spiegelt subsidies voor als zijnde een cadeau voor allerlei halfbakken organisaties. Wat hij niet vermeld is het door de overheid (terecht) aangescherpte beleid ten aanzien van juist de kunstsubsidies. Als je als kunstinstelling in aanmerking wilt komen voor subsidie moet je aantonen van maatschappelijke relevantie te zijn. Iedereen was geschokt over het feit dat het vermaarde Willem Breukercollectief in 2008 een negatief subsidieadvies kreeg. Persoonlijk was ik wel gecharmeerd van deze harde uitspraak (waar uiteraard altijd over de discussiëren is). Ik vind ook dat kunstinstellingen gestimuleerd moeten worden om zelf ‘hun broek omhoog te houden’ zoals de heer Fritsma het zo beeldend schetst. Echter, alleen een broek is niet voldoende. De kunstinstellingen in Nederland zullen zich de vorming van alle Nederlanders ter harte moeten nemen. Onderwijs moet nooit afhankelijk worden van sponsors aangezien bij de minste of geringste crisis de geldstroom dichtgedraaid wordt. Onderwijs moet in elk zichzelf respecterend land voorop staan bij de uitgaven van het rijk om continuïteit van educatie te waarborgen. Door kunstinstellingen een leidende rol te geven in de kunstzinnige vorming van onze jeugd en jongeren is er een grotere kans dat de kinderen van de heer Fritsma wellicht wel het verschil gaan leren kennen tussen blaasorkesten en strijkorkesten. Of leren drummen bij een Antilliaanse drumband, saz leren spelen op de wereldmuziekschool, Chinese opera leren waarderen of trombone gaan spelen in de plaatselijke harmonie of fanfare (de juiste benaming voor een toeterorkest). Dat zij hopelijk ook door de schoonheid en de verbinding aangeraakt worden. Dat zij daardoor een hele andere kijk op de samenleving ontwikkelen. Aangeraakt worden in je hart en handvatten krijgen om daar uitdrukking aan te geven om zo om te leren gaan met de complexheid van het leven in een moderne maatschappij.

Ik roep alle kunstinstellingen, kunstdocenten, fanfares, koren, wereldmuziekfestivals, Turkse sazspelers, Antilliaanse drummers, Afrikaanse djembe-ers, salsa,- en klompendansers en een ieder die de kunst een warm hart toedraagt op om de heer Fritsma en de zijnen van repliek te dienen. Door ons te realiseren dat de kunst een maatschappelijk nut heeft juist om de kracht van kunst. We moeten ons allemaal ter harte nemen dat het ons niet voldoende gelukt is om draagvlak te creëren in de samenleving. Dat moet ons doel zijn. Door van ons land een swingende, samenhangende verbonden plek op aarde te maken waarin mensen in staat zijn hun binnenwereld aan anderen te tonen en zich te verbinden in en door de schoonheid van de kunst

Suzan Lutke, 23 februari 2010


Lees, kijk en luistertips:

Toonladders en Tweedeklassers’, documentaire van Yo!Opera over zingen met vmbo leerlingen in de stad Utrecht. Trailer:

Sir Ken Robinson over het nut van creatieve vorming van leerlingen

De traan van Maxima: het symbool voor het aanraken van verlangen door muziek:


maandag 1 februari 2010

Ouderschapsverlof!

Dag lieve allemaal,

Het is wellicht een goed moment om te laten weten dat ik het komende half jaar wat ouderschapsverlof op ga nemen (goed lezen! Geen zwangerschaps-, maar ouderschapsverlof!!). Dit betekent dat ik 50% minder aanwezig zal zijn. het betekent niet dat ik niet bereikbaar ben, maar wel dat je wellicht soms wat langer op antwoord moet wachten. Wil je me spreken dan is de dinsdag een goede dag.

de gedachte om dit op te nemen lag overigens bij een stagereflectie die een aantal van de tweede jaars zich zal herinneren. We hebben het toen gehad over keuzes maken en trouw blijven aan jezelf. Blijven zorgen voor alle vier de kwadranten: je fysieke, je emotionele/spirituele, je sociale en je mentale zelf. Ik zag een aantal 2e jaars daar over struikelen zo vlak voor de kerstvakantie. Mijn verwondering betrof echter mijn eigen reactie. Ik realiseerde me ineens dat ik niet jullie van advies diende maar vooral ook mijzelf. In jullie ogen zag ik mijzelf langzaamaan vastdraaien. Tijd dus, voor een break. Tijd om mijn dromen, ambities en verlangen opnieuw onder ogen te zien. Tijd om tijd te besteden aan het mooiste instrument van de wereld, tijd om tijd te besteden aan het schrijven van muziek. Maar vooral ook tijd voor mijn fantastische gezin. Onze jongste dochter gaat in april naar de kleuterschool: when did that happen ????? Mijn oudste wordt 8 jaar, nog 4 jaar en hij is een puber! Mijn middelste zit middenin haar kleuterpubertijd, en mijn man en ik hebben allebei een ouder verloren dit jaar: tijd dus voor mij!

Nogmaals, ik ben bereikbaar en doe van alles, maar van alles een beetje minder.

dat jullie het weten! Practise what you preach is wel erg van toepassing op deze beslissing

woensdag 14 oktober 2009

HEIDAG!




Vandaag hebben we een heerlijke en zeer nuttige heidag gehad in de Soestse Duinen. Een kleine fotoimpressie. De inhoudelijke consequenties gaan jullie voelen en zien in een nieuwe set inspirerende hoofdvaklessen en stagereflecties...Team: Twas tof!

donderdag 9 juli 2009

VAKANTIE!

Ik wil iedereen een hele fijne vakantie wensen. Ik leg dit blog even te rusten tot september.

geniet! (nooit met mate!)

zaterdag 25 april 2009

Rolmodel

In de stagereflectie van afgelopen week hebben we het gehad over rolmodelschap. Wat is eigenlijk een rolmodel? Je zou kunnen zeggen dat een rolmodel iemand is die een voorbeeld is voor een groep mensen of een individu. Iemand die door zijn zijn en zijn handelen anderen weet te inspireren en tot nieuwe inzichten weet te brengen. Iemand die je laat zien wat je zou kunnen zijn. In situaties waarin het voor leerlingen niet vanzelfsprekend is dat ze omgeven zijn door veiligheid, sturende kracht en normen en waarden vanuit het gezin wordt de school steeds belangrijker. Het lijkt er soms op dat de school deze opvoedende taak steeds meer op zich neemt. Als docent wordt je dan dus een belangrijk rolmodel, jouw handelen zal, bewust of onbewust, als voorbeeld dienen voor de leerling. Daarvan moet je je als docent eneorm bewust zijn. Je taalgebruik, de manier waarop je leerlingen aanspreekt, de wijze waarop je leerlingen aanstuurt, de gesprekken die je voert, de manier waarop je je kleedt, de blik, je humeur, de verhalen die je vertelt, de keuze voor lesinhoud, de songteksten die je zingt: alles staat in een spotlight. Denk zelf maar eens terug aan je schooltijd: wat herinner je je van je docenten? Vaak zijn dat dingen als manier van praten, verhalen, kleding, respectloosheid etc..

Je bent als docent een rolmodel of je wilt of niet. Covey zegt daarover: " je kunt niet niét een voorbeeld zijn. Dat is onmogelijk. Leerlingen zullen je voorbeeld-positief of negatief- opvatten als een patroon voor de manier waarop ze hun leven moeten leiden."

Je bent dus altijd een voorbeeld of rolmodel, daarna kun je ook mentor zijn. Dat is eigenlijk het moment dat je bewuster gaat sturen.

Ik vroeg aan het 1e jaar wie hun rolmodel is...leuke vraag...Wie is jouw rolmodel en vooral: Waarom???